قالب اشتراک mihomo

mihomo (نام پیشین Clash Meta) — هستهٔ خانوادهٔ Clash است. اشتراک را در قالب YAML می‌پذیرد و خودش از آن پیکربندی می‌سازد: پورت‌های محلی، DNS و حالت کار را انتخاب می‌کند. نکتهٔ مهم این است: VLESS+Reality را فقط هسته‌های Meta (mihomo، clash-meta) پشتیبانی می‌کنند؛ Clash Premium کلاسیک چنین اشتراکی را نمی‌فهمد.

ساختار YAML

بخش	برای چه
`mixed-port`	پورت محلی برای HTTP و SOCKS به‌طور همزمان
`allow-lan`, `mode`, `log-level`	حالت‌های پایهٔ کار
`dns`	DNS resolver هسته
`proxies`	فهرست سرورها (یکی برای هر inbound)
`proxy-groups`	گروه‌های انتخاب: خودکار یا دستی
`rules`	قواعد مسیریابی

پروکسی

بلوک proxies پارامترهای inbound شما در Xray را تکرار می‌کند. نمونه‌ای برای VLESS+Reality+Vision:

proxies:
  - name: "MyServer-Reality"
    type: vless
    server: 203.0.113.10
    port: 443
    uuid: 11111111-2222-3333-4444-555555555555
    udp: true
    network: tcp
    tls: true
    flow: xtls-rprx-vision
    servername: www.microsoft.com
    client-fingerprint: chrome
    reality-opts:
      public-key: REALITY_PUBLIC_KEY
      short-id: "ab12"

گزینهٔ پشتیبان VLESS+WS+TLS برای هسته‌های قدیمی از نظر transport تفاوت دارد:

proxies:
  - name: "MyServer-WS"
    type: vless
    server: 203.0.113.10
    port: 443
    uuid: 11111111-2222-3333-4444-555555555555
    udp: true
    network: ws
    tls: true
    servername: sub.example.com
    client-fingerprint: chrome
    ws-opts:
      path: /ws
      headers:
        Host: sub.example.com

فیلد mihomo	مقدار برای VLESS
`type`	همیشه `vless`
`server`, `port`	نشانی و پورت از `vnext`
`uuid`	`id` کاربر
`udp`	فعال‌کردن انتقال UDP
`network`	`tcp` برای Reality، `ws` برای WebSocket
`tls`	`true` در هر دو حالت
`flow`	`xtls-rprx-vision` برای Reality
`servername`	SNI (دامنهٔ پوششی)
`client-fingerprint`	اثر انگشت TLS، معمولاً `chrome`
`reality-opts`	`public-key` و `short-id` برای Reality
`ws-opts`	`path` و هدر `Host` برای WebSocket

هشدار

uuid اطلاعات احراز هویت کاربر است. YAML را منتشر نکنید و آن را در گفتگوهای عمومی نفرستید: هر کس آن را دریافت کند، مانند شما به سرور شما وصل می‌شود.

Proxy-groups

گروه‌ها تعیین می‌کنند کدام سرور استفاده شود. url-test خودکار سریع‌ترین را انتخاب می‌کند و select انتخاب دستی می‌دهد:

proxy-groups:
  - name: AUTO
    type: url-test
    url: https://www.gstatic.com/generate_204
    interval: 300
    tolerance: 50
    proxies:
      - MyServer-Reality
      - MyServer-WS
  - name: PROXY
    type: select
    proxies:
      - AUTO
      - MyServer-Reality
      - MyServer-WS

نکته

در گروه select هم AUTO و هم سرورهای جداگانه را نگه دارید: اگر بررسی خودکار از کار بیفتد، کاربر می‌تواند دستی جابه‌جا شود.

Rules

حداقل مجموعهٔ قواعد، شبکهٔ محلی را مستقیم و همهٔ بقیه را از پروکسی عبور می‌دهد:

rules:
  - GEOIP,LAN,DIRECT
  - MATCH,PROXY

فهرست قواعد را به‌فراخور نیاز گسترش می‌دهند: قواعد مسیریابی در پنل در بخش قواعد مسیریابی توضیح داده شده است.

جانشانی از پیکربندی Xray

اگر پیکربندی کلاینت Xray را دارید، فیلدها یک‌به‌یک به mihomo منتقل می‌شوند:

Xray (JSON کلاینت)	mihomo
`outbounds[].settings.vnext[].address`	`server`
`outbounds[].settings.vnext[].port`	`port`
`outbounds[].settings.vnext[].users[].id`	`uuid`
`users[].flow`	`flow`
`streamSettings.network`	`network`
`streamSettings.security`	`tls: true` + `reality-opts`
`realitySettings.serverName`	`servername`
`realitySettings.publicKey`	`reality-opts.public-key`
`realitySettings.shortId`	`reality-opts.short-id`
`realitySettings.fingerprint`	`client-fingerprint`
`wsSettings.path`	`ws-opts.path`
`wsSettings.headers.Host`	`ws-opts.headers.Host`

برای نمونه، قطعه‌ای از پیکربندی کلاینت

{
  "outbounds": [
    {
      "protocol": "vless",
      "settings": {
        "vnext": [
          {
            "address": "203.0.113.10",
            "port": 443,
            "users": [{ "id": "11111111-2222-3333-4444-555555555555", "flow": "xtls-rprx-vision" }]
          }
        ]
      },
      "streamSettings": {
        "network": "tcp",
        "security": "reality",
        "realitySettings": {
          "serverName": "www.microsoft.com",
          "publicKey": "REALITY_PUBLIC_KEY",
          "shortId": "ab12",
          "fingerprint": "chrome"
        }
      }
    }
  ]
}

دقیقاً به اولین proxy از نمونهٔ بالا تبدیل می‌شود.

چگونه این به کلاینت می‌رسد

یک پیکربندی JSON مشترک به کاربر ندهید: در آن باید پورت‌های محلی و DNS یک برنامهٔ مشخص را ثابت می‌کردید. لینک اشتراک را بدهید — آن‌وقت هر برنامه پیکربندی خودش را می‌سازد. کلاینت‌های خانوادهٔ Clash/mihomo/Stash خودشان YAML را درخواست می‌کنند: سرور اشتراک قالب را از هدر User-Agent تشخیص می‌دهد و بازهٔ به‌روزرسانی خودکار را نیز با هدر Profile-Update-Interval اعلام می‌کند.

توجه

همان اشتراک همه‌جا کار می‌کند: mihomo فایل YAML را می‌گیرد و کلاینت‌های مبتنی بر Xray-core رشتهٔ base64 همراه لینک‌ها را. نیازی به جدا کردن اشتراک‌ها بر اساس کلاینت نیست.

ساختار YAML​

پروکسی​

Proxy-groups​

Rules​

جانشانی از پیکربندی Xray​

چگونه این به کلاینت می‌رسد​

گام‌های بعدی​